Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ
Αντρές!
Αντρές, ξύπνα!
Τι τρέχει;
- Σε χτυπάγανε στο σχολείο; - Ναι.
Δε θέλω να πάω.
Πού;
Στο σχολείο.
Εξάλλου, ξέρω να διαβάζω.
Αύριο φεύγω για Αμερική.
Όπως έκανε ο θείος για να μην πάει στον πόλεμο της Αφρικής.
- Τι είναι αυτά που λες; - Δε θέλω να με χτυπάνε!
Ποιος να σε χτυπήσει;
Ο δάσκαλος. Φαίνεται κακός.
Κοιμήσου... Άντε!
Αν δεν κοιμηθείς τώρα, θα κοιμάσαι αύριο στο σχολείο.
Και τότε σίγουρα θα τις αρπάξεις.
Δώστο μου μέχρι να 'ρθει ο δάσκαλος.
Όχι!
Κοίτα τι ωραία που είναι!
- Καλημέρα! - Καλημέρα!
Αυτός είναι ο νεαρός;
Ώστε εσείς είστε που ξέρετε να διαβάζετε και να γράφετε;
Τον έμαθε ο πατέρας του όταν ήταν άρρωστος.
Μου είπε ότι έχει άσθμα.
Ναι αλλά τώρα είναι εντάξει.
Ντρέπεται ο καημενούλης.
Αλλά πρέπει να το πάρει γιατί αν τον ξαναπιάσει...
...δε θα μπορεί να αναπνεύσει.
Φιλάκι;
Έχετε υπομονή μαζί του. Είναι σαν ένα σπουργιτάκι...
...κι αυτή είναι η πρώτη φορά που βγαίνει απ' τη φωλιά του.
Πάμε, παιδί μου.
- Καλημέρα! - Καλημέρα, κύριε Γρεγόριο!
Εσείς, ο νέος! Σηκωθείτε.
Πώς ονομάζεστε;
Σπουργιτάκι. Ονομάζεται σπουργιτάκι.
Ελάτε τώρα...
Ελάτε! Πλησιάστε!
Απαντήστε! Ή θέλετε να σας φωνάζουμε όλοι σπουργιτάκι;
Κατουριέται πάνω του!
Κύριε, περιμένετε! Ελάτε πίσω!
ΑΓΟΡΙΑ
Τι έχεις, παιδί μου;
Μόντσο, τι κάνεις εσύ εδώ;
Μόντσο!
Πού πήγαινες, ανόητε;
Όπως σας τα λέω. Το πλάνο του ήταν...
...να πάει στη Λα Κορούνια και να πάρει το πλοίο για Αμερική.
Βρε, το διαβολάκο...
Σας έφερα λίγο τυρί.
Δεν έπρεπε να μπείτε σε κόπο, κυρία μου!
- Πώς είναι τώρα; - Μια χαρά.
Δε μπορώ να το πιστέψω!
Φανταστείτε... Όλη νύχτα νηστικός έξω στο βουνό...
...στην παγωνιά και ούτε καν κρυολόγησε!
Πώς του 'ρθε ότι χτυπάω τους μαθητές;
Εμένα με χτυπάγανε, πάντως...
Όχι, εγώ δε χτυπάω. Δεν έχω χτυπήσει ποτέ κανέναν!
Πόσο μάλλον ένα παιδί.
Θέλετε να του πείτε ότι ήρθα να του ζητήσω συγνώμη;
Για το Θεό, κύριε Γρεγόριο!
Εσείς δε φταίτε σε τίποτα!
Είναι ένα πολύ ευαίσθητο παιδί.
Θέλω να του ζητήσω συγγνώμη.
Κι επιπλέον, να του ζητήσω να επιστρέψει στο σχολείο.
Δε θέλετε να δοκιμάσετε λίγο τυρί;
- Σας παρακαλώ, φωνάξτε τον. - Μάλιστα, κύριε.
Μ΄ αρέσει αυτό το όνομα. "Σπουργίτι"!
Αλλά αν δεν το θέλετε, δε θα σας ξαναπώ έτσι.
Κι όσο για τους συμμαθητές σας, μην τους κρατάτε κακία.
Δεν είναι κακοί. Την άλλη φορά, μπορεί να γελάτε εσείς μ' αυτούς.
Τέλειο!
Ησυχία! Ησυχία!
Καθίστε κάτω!
Σήμερα έχουμε έναν καινούριο συμμαθητή.
Και χαιρόμαστε όλοι γι' αυτό.
Ας τον υποδεχθούμε μ' ένα χειροκρότημα.
Ωραία. Ωραία. Ωραία.
Φέρτε αυτή την καρέκλα και καθίστε εδώ δίπλα μου.
Σήμερα θα ξεκινήσουμε μ' ένα ποίημα.
Ποιος έχει σειρά;
Ο Ρομουάλντο! Ωραία. Τι θα μας διαβάσετε;
Ένα ποίημα, κύριε.
Ποιο; Πώς λέγεται;
''Παιδική ανάμνηση'', του Αντόνιο Ματσάδο.
Ωραία. Ωραία. Ωραία. Ξεκινήστε.
Αλλά προσοχή! Αργά και δυνατά.
Και πολλή προσοχή στη στίξη.
«Ένα σκοτεινό και κρύο φθινοπωρινό απόγευμα,
οι μαθητές διαβάζουν.
Μονοτονία βροχής πίσω από τα παράθυρα.
Είναι η τάξη.
Σε μια αφίσα απεικονίζονται ο φυγάς Κάιν...
...και ο νεκρός Άβελ, πλάι σε μια άλικη κηλίδα.
Τι...
Τι εννοεί λέγοντας ''μονοτονία βροχής'', Ρομουάλντο;
Ότι πάνε τα μαρούλια, κύριε Γρεγόριο.
Σωστά. Τώρα, ας περάσουμε στην υπαγόρευση.
Καλημέρα!
Περάστε. Περάστε. Πώς είστε;
Εγώ καλά. Αλλά δε μπορώ να πω το ίδιο και για τον μικρό.
Δε σας καταλαβαίνω.
Χθες του έβαλα μια άσκηση μαθηματικών...
...σχετική με το κοπάδι και τα έκανε θάλασσα.
Ναι, σίγουρα πρέπει να προσπαθήσει κάπως περισσότερο αλλά...
Ξύλο, κυρ-δάσκαλε! Ξύλο!
Πρέπει να του βάλουμε τις πράξεις στο κεφάλι πάση θυσία.
Δώσ’ τους στο δάσκαλο.
Όχι! Όχι, με τίποτα!
Με προσβάλλετε;
Όχι, κύριε Αβελίνο! Δεν ήθελα να το κάνω αυτό.
Θα γλείφετε και τα δάχτυλά σας...
Κι όπως είπαμε: βάλτε τα δυνατά σας με το παιδί.
Κι η Παναγιά μαζί σας.
Πάρε αυτούς τους κόκορες.
Και τι να τους κάνω;
Βάλτους κάτω απ' το θρανίο σου και μετά τους γυρνάς στον πατέρα σου.
Εντάξει.
Αλλά θα θυμώσει.
Θα τις φάω πάλι...
Χριστέ μου... Τότε...
Πες του ότι ο γιατρός μού έχει απαγορεύσει να τρώω κρέας.
Τα πουλερικά, εννοώ.
Αυτό είναι. Αυτό να του πεις.
Α! Και μια που μιλάμε για πουλερικά...
Αν ένας κόκορας κάνει ένα αυγό...
...στα σύνορα Ισπανίας-Γαλλίας...
...σε ποια χώρα ανήκει το αυγό;
- Στην Ισπανία. - Γιατί στην Ισπανία;
Γιατί την έχουμε μεγαλύτερη!
- Εσείς τι λέτε; - Οι κόκορες δεν κάνουν αυγά.
Πολύ σωστά, Μόντσο! Αυτή είναι η σωστή απάντηση.
Μόντσο...
Καθίστε εκεί, με το Ρόκε.
Ρομουάλντο, μπορείτε να συνεχίσετε την υπαγόρευση.
«Ένα σκοτεινό και κρύο απόγευμα...»
Αλλάζουμε γραμμή...
«...του χειμώνα...»
Τελεία.
Εγώ την πρώτη μου μέρα στο σχολείο, χέστηκα πάνω μου.
«Οι μαθητές...»
- Γεια... - Γεια σου, αγόρι μου.
Ο κύριος Γρεγόριο δε χτυπά!
- Σοβαρά; - Σοβαρά!
Κι επέστρεψε 2 κόκορες σε έναν κύριο που όλο διατάζει...
...επειδή είναι πολύ πλούσιος.
Κι εσύ πού το ξέρεις;
Το 'πε ο γιος του, ο Χοσέ Μαρία.
Λέει ότι ο πατέρας του είναι πιο πάνω κι απ' το δήμαρχο.
Και γιατί του έδωσε τους κόκορες;
Ως δώρο για να μάθει στο γιο του να κάνει υπολογισμούς.
Αλλά στο γιο του δεν αρέσει το διάβασμα.
Λέει πως όταν μεγαλώσει θα γίνει πλουσιόπαιδο στη Λα Κορούνια.
Εσύ ξέρεις από πού προέρχονται οι πατάτες;
Απ' το περιβόλι! Από πού να προέρχονται, δηλαδή;
Προέρχονται απ' την Αμερική.
Μη λες βλακείες!
Αλήθεια! Μας το είπε ο κύριος Γρεγόριο!
Πριν ανακαλύψει ο Κολόμβος την Αμερική...
...στην Ισπανία δεν είχαμε πατάτες.
Και τι έτρωγε ο κόσμος;
Κάστανα. Ούτε καλαμπόκι υπήρχε.
Αυτός ο δάσκαλος είναι πολύ καλός, ε;
Εμένα μ' αρέσει.
Κάνατε προσευχή;
- Πού; - Στο σχολείο!
Εεε... Ναι... Κάτι για τον Κάιν και τον Άβελ.
Αυτό για να μάθεις να πιστεύεις τις διαδόσεις!
Κι εγώ δεν πίστευα ότι ο κύριος Γρεγόριο είναι άθεος...
- Τι σημαίνει "άθεος"; - Αυτός που δεν πιστεύει στο Θεό.
Όπως ο μπαμπάς;
Πώς σου 'ρθε αυτό τώρα;
Ο μπαμπάς βρίζει το Χριστό και την Παναγία.
Κοίτα... Αυτό είναι... Αυτό είναι αμαρτία.
Απλά μια αμαρτία.
Αλλά ο μπαμπάς πιστεύει ότι υπάρχει Θεός...
...όπως όλοι οι καλοί άνθρωποι.
Κι ο Διάβολος;
- Τι; - Υπάρχει;
Φυσικά και υπάρχει!
Ήταν άγγελος αλλά έγινε κακός. Επαναστάτησε κατά του Θεού.
Πήγε στην κόλαση κι άρχισε να γίνεται ωχρός.
Γι' αυτό τον λένε "άγγελο του θανάτου".
Αφού ήταν τόσο κακός, γιατί ο Θεός δεν τον σκότωσε;
Ο Θεός δε σκοτώνει, Μόντσο!
Είναι τρομερό. Λένε ότι στη Βαρκελώνη έκαψαν τις εκκλησίες.
Τι να περιμένεις απ' τους δημοκρατικούς!
Οι δημοκρατικοί δεν καίνε εκκλησίες!
Επίσης, σας θυμίζω ότι η δημοκρατία...
...μάς έδωσε δικαίωμα ψήφου.
Εμένα δε με νοιάζει. Εγώ θα ψήφιζα μόνο το Βασιλέα Χριστό.
Ναι αλλά οι βασιλείς δεν κατεβαίνουν στις εκλογές!
Χάλια... Χάλια τα βλέπω τα πράγματα...
Αλλά ξέρω τη λύση. Αν την ξέρω, λέει...
Ποια είναι η λύση;
Να πάμε στη Μαδρίτη και να την κάψουμε.
Μη γίνεστε βάρβαρος!
- Κύριε Γρεγόριο, μου επιτρέπετε; - Φυσικά!
Ραμονθίνιο, έλα εδώ.
Προσέξτε, κύριε Γρεγόριο.
Introibo ad aItare Dei.
Ad deum qui Iaetificat iuventutem meum.
Agnus Dei qui toIIis pecata mundi.
Ora pro nobis.
Agnus Dei qui toIIis pecata mundi.
Ora pro nobis.
Agnus Dei qui toIIis pecata mundi.
Δε θυμάμαι πόσες φορές το είπαμε.
Βλέπετε, κύριε Γρεγόριο; Ξέχασε το "Dona nobis pacem".
Δεν ήξερα ότι προοριζόταν για παπαδάκι.
Προοριζόταν. Καλά το είπατε.
Άντε, πήγαινε στη μητέρα σου.
Από τότε που άρχισε το σχολείο, έχει πάρει τον κακό δρόμο.
Δεν υπονοείτε ότι ευθύνομαι εγώ γι' αυτό...
Δεν υπονοώ τίποτα, κύριε Γρεγόριο. Αλλά τα γεγονότα είναι γεγονότα.
Καταλάβετέ τον. Μετά από τόσα χρόνια απομόνωσης...
...είναι φυσικό να ενδιαφέρεται για τα πάντα τώρα.
- Τι κάνεις; - Τίποτα.
- Ο αδελφός σου; - Δουλεύει. Πάμε;
Πάμε.
Μαμά, πάω με την Αουρόρα!
Μάλιστα... Είναι αυτό που λένε:
Nidos tepentes absiIunt aves.
«Τα πουλιά πετάγονται απ' τη ζεστασιά των φωλιών τους.»
Libertas virorum fortium pectora acuit.
«Η ελευθερία διεγείρει το πνεύμα των δυνατών ανδρών.»
Θεέ μου! Αυτό είναι υπέροχο!
«Στά-χτη της σαύ-ρας Αρ-νά-ου...
...α-πο-τε-φρω-μέ-νης ζω-ντα-νής.
Αν τη ρί-ξεις στον κα-φέ...
...διε-γεί-ρει την ε-ρω-τι-κή ε-πι-θυ-μία...
...ο-ποιασ-δή-πο-τε γυ-ναί-κας...
...και την κά-νει δι-κή σου για πά-ντα.»
Πάρτο, Ρόκε. Στο χαρίζω.
Έτσι άρχισα εγώ με την Καρμίνια δε Σαραντόν!
Καρμίνια δε Σαραντόν! Φωτιά, Ρόκε! Φωτιά!
Γιατί δε βγαίνει καθόλου έξω αυτή;
Λέει ότι δε μπορεί να αφήσει μόνη τη μάνα της...
...αλλά εγώ πιστεύω ότι ντρέπεται τον κόσμο.
Πού να τη δεις στο κρεβάτι, όμως! Ούτε ντροπή ούτε τίποτα!
Κι αν την πιάνει ντροπή, την εξαφανίζεις με το ποτό;
Όχι, αυτό είναι για τη μάνα της.
Η Καρμίνια δε χρειάζεται ζέσταμα.
Μόλις εμφανίζομαι εκεί, ανάβει σα θράκα...
...και με σφίγγει με τα σκληρά της στήθη.
Την ξαπλώνω και λιώνει μέσα στα χέρια μου, Ρόκε.
- Της το χώνεις κάθε μέρα; - Πού τέτοια τύχη!
- Αφού δουλεύω στη Λα Κορούνια... - Τι συμβαίνει;
Αλλά το κυριακάτικο αξίζει για όλη τη βδομάδα.
- Τη θες σαν τρελός, ε; - Το αξίζει! Το αξίζει!
Μόλις τη χαϊδεύω, χάνω το φως μου, Ρόκε.
Με φιλάει και την ακούω κανονικά...
Με αγκαλιάζει και αγκαλιάζω τον ουρανό...
- Και η μητέρα της; - Δεν την έχω δει ποτέ.
Είναι συνέχεια ξαπλωμένη.
Η Καρμίνια λέει ότι είναι ανήμπορη μόνη της.
Το δύσκολο είναι το κοπρόσκυλο...
- Τι τρέχει με το σκυλί; - Το λένε Ταρζάν.
- Δαγκώνει; - Περίπου.
Το μπάσταρδο, όταν κατεβάζω τα παντελόνια μου...
...το αισθάνομαι να τρίζει τα δόντια του πίσω μου.
Λες και ζηλεύει!
Και ξέρεις τι κάνει η Καρμίνια;
Όσο πιο πολύ γαβγίζει και γρυλίζει το κοπρόσκυλο...
...τόσο πιο πολύ κουνιέται και με σφίγγει.
Σαν να την ευχαριστεί!
Λοιπόν, εγώ φεύγω.
- Πρόσεχε με το σκυλί! - Θα το σκοτώσω κάποια μέρα!
Λοιπόν, τι θα πιούμε;
Εγώ ένα λικεράκι.
Εγώ ένα κρασάκι.
Πού πάμε;
Σου είπα: να δούμε πώς της το χώνει.
Θα της το χώσει τώρα;
- Δεν έχεις δει ποτέ σκυλιά; - Πότε;
Όταν ο σκύλος καβαλά τη σκύλα και μετά κολλάνε.
Έτσι γίνεται και με τους ανθρώπους.
Μόνο που οι άντρες καβαλάνε τις γυναίκες όταν είναι ερωτευμένοι.
Όταν αγαπιούνται πολύ.
Δέσε το σκύλο, Καρμίνια. Δέστον.
Τι σε νοιάζει ο σκύλος;
Άστον. Άστον.
Τώρα θα την καβαλήσει. Θα δεις.
Θα τον δαγκώσει ο σκύλος!
Φύγε, ρε κόπρε!
- Φύγε από δω! Φύγε! - Ταρζάν!
Τι τρέχει;
Τίποτα.
Τίποτα;
Ταρζάν! Ταρζάν! Ταρζάν!
Είπες ότι θα την καβαλούσε επειδή αγαπιούνται.
- Ε, και; - Δεν αγαπιούνται!
Ταρζάν!
Ξέρεις ότι υπάρχουν φυλές;
Κοίτα...
Μ' αρέσουν οι Κινέζες.
Ο δάσκαλος λέει ότι, αν και υπάρχουν φυλές, είμαστε όλοι ίσοι.
Οι Κινέζες είναι πιο όμορφες.
Όταν μεγαλώσω, θα πάω στην Κίνα και θα παντρευτώ μία.
Ξέρεις γιατί οι άντρες καβαλάνε τις γυναίκες;
Ο δάσκαλος σάς το έμαθε κι αυτό;
Φιλιούνται και σπρώχνει ο ένας τον άλλο.
Ποιοι;
Οι άντρες με τις γυναίκες.
Λοιπόν, άντε για ύπνο!
Και πιάνει ο ένας τον πισινό του άλλου.
Για παράδειγμα, η κολοκύθα...
Φέρτε τη μύτη των μολυβιών σας...
...στο ύψος του πάνω μέρους της κολοκύθας. Και μετά...
Μετά, σημαδέψτε με ένα δάχτυλο το σημείο στο οποίο βρίσκεται η βάση.
Θα έχουμε έτσι το ύψος του καρπού...
...το οποίο και θα μεταφέρουμε στο χαρτί.
Κύριοι... Σας παρακαλώ, ησυχία!
Όποιος δεν βλέπει καλά ή έχει κάποια απορία, να σηκώσει το χέρι.
Κύριοι!
Ησυχία, κύριοι...
Ησυχία!
Πολύ καλά... Αφού δε σωπαίνετε εσείς, θα σωπάσω εγώ.
Τι τρέχει;
Αντρές!
- Τι είναι αυτά που κάνεις; - Μου το έμαθε ο Ρόκε.
Κι αν σε δει ο πατέρας;
Αν δεν του πεις εσύ τίποτα, δεν πρόκειται να με δει.
- Πώς πήγε σήμερα το σχολείο; - Σχεδιάζαμε.
Σήμερα, έπρεπε να μας βαρέσει ο δάσκαλος.
Γιατί;
Κάναμε φασαρία και δεν του δίναμε σημασία.
Τότε, αντί να μας βαρέσει, σώπασε εκείνος.
Και μετά;
Σιγά-σιγά, σωπάσαμε.
- Δεν είπε τίποτα; - Ναι: «σας ευχαριστώ πολύ».
Το βλέπεις αυτό; Θα μάθω να το παίζω.
Πόσες φορές πρέπει να στο πω;
Πρέπει να το πιάνεις όπως πιάνεις ένα κορίτσι!
Δεν έχεις αγκαλιάσει ποτέ κοπέλα;
Πώς είναι οι νέοι σήμερα!
Έτσι... Έτσι... Ακίνητος αλλά με στοργή...
Όπως ένας ερωτευμένος.
Ακριβώς!
Να δούμε αν ο αδελφός σου αποδειχθεί ο μουσικός εδώ μέσα.
Η μουσική πρέπει να έχει...
...το πρόσωπο μιας γυναίκας που θες να σε ερωτευτεί.
Κλείσε τα μάτια και φαντάσου αυτή τη γυναίκα.
Φαντάσου τα μαλλιά της...
...τα μάτια της.
Καλά τα πας...
- Μπορώ να παίξω κι εγώ; - Όχι, είμαστε πολλοί.
Σταματήστε!
Σταματήστε, είπα!
Τι συνέβη;
Με χτύπησε εσκεμμένα με τη μπάλα!
Έπεσε με το ποδήλατο πάνω στον Ρόκε!
Σαν κριάρια κάνετε! Εμπρός, στην τάξη!
ΣΧΟΛΕΙΑ "ΡΟΣΑΛΙΑ ΔΕ ΚΑΣΤΡΟ"
Λοιπόν, κριάρια...
Χοσέ Μαρία...
...αλλάξτε θέση με το Ρόκε.
Κύριε Γρεγόριο...
Μα...
Ναι;
Ο Ρόκε είναι φίλος μου.
Καλά.
Δώστε τα χέρια με το Χοσέ Μαρία.
Καθίστε στη θέση σας.
Δεν ξέρω αν το έχετε αντιληφθεί αλλά πλησιάζει η άνοιξη.
Έτσι, όταν ο καιρός καλυτερεύσει λίγο...
...το μάθημα της φυσικής ιστορίας θα το κάνουμε στην εξοχή.
Σας αρέσει η φύση;
Μάλιστα...
Ούτε που έχετε σταματήσει να την κοιτάξετε ποτέ...
Η φύση, φίλοι μου...
...είναι το πιο εκπληκτικό θέαμα που μπορεί να αντικρίσει κάποιος.
Ξέρετε ότι τα μυρμήγκια έχουν εξειδικευμένες ομάδες...
...που τα τροφοδοτούν με γάλα και ζάχαρη;
Ξέρετε ότι μερικές αράχνες...
...ανακάλυψαν το υποβρύχιο πριν εκατομμύρια χρόνια;
Ξέρετε ότι οι πεταλούδες έχουν γλώσσα;
Η γλώσσα της πεταλούδας...
...είναι μια προβοσκίδα σαν αυτή των ελεφάντων...
...αλλά πάρα πολύ λεπτή και σπειροειδής σαν ελατήριο ρολογιού.
- Ξέρεις πού είναι η Αυστραλία; - Στην Αμερική.
Στην Ωκεανία...
Ξέρεις τι είναι το τιλονορίνκο;
Είναι ένα πουλί που ζει στην Αυστραλία.
Όταν ερωτεύεται, δίνει στο θηλυκό μια ορχιδέα...
...ένα πολύ όμορφο και ακριβό λουλούδι, δηλαδή.
Έι, παιδιά...
Εσείς δεν είστε οι γιοι του ράφτη;
- Μουσικό όργανο είναι αυτό; - Σαξόφωνο.
Το φαντάστηκα. Κοίτα να δεις! Παίζεις καλά;
Πολύ καλά. Κι εγώ θα γίνω μουσικός.
Τι θα παίζεις;
Πιάνο. Το σαξόφωνο θέλει δυνατά πνευμόνια.
Θαυμάσια.
Κοίτα, διευθύνω μια ορχήστρα, τη "Μπλε Ορχήστρα". Ίσως την ξέρεις.
Ο πατέρας σου μας έφτιαξε τις στολές.
«Από την πιο μακρινή θάλασσα, το δειλινό στην πρύμνη.
Η Μπλε Ορχήστρα! Η Μπλε Ορχήστρα! Από τη Γαλικία.»
Ελάτε μαζί μου.
Έπειτα πήγαμε στο εργοστάσιο σοκολάτας...
...και ο διευθυντής ρώτησε τον Αντρές τι ξέρει να παίζει...
...κι εγώ είπα ότι ξέρει το «Στον κόσμο».
Μισό λεπτό... Μισό λεπτό...
Τι σχέση έχει ο διευθυντής του εργοστασίου με την ορχήστρα;
Καμία. Απλά η ορχήστρα κάνει πρόβες εκεί.
Δεν το 'ξερα αυτό.
Κοίτα!
Τους αφήνουν να κάνουν πρόβες στο εργοστάσιο...
...με αντάλλαγμα τη διαφήμιση της σοκολάτας.
Μετά από κάθε κομμάτι, λένε:
"Σοκολάτα Εξπρές! Για πολλές δαγκωνιές!"
Το λένε όλοι μαζί: "Σοκολάτα Εξπρές! Για πολλές δαγκωνιές!"
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.
Για ποιο λόγο να είναι σοβαρή μια χορευτική ορχήστρα;
Πότε θα σε πληρώσουν;
Ο κύριος Μάθιας είπε ότι αν έχω καλή συμπεριφορά, θα δούμε.
Κατάλαβες;
Τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς θυσίες.
Εξάλλου, δεν έχει τίποτα να χάσει.
Πες ναι, μαμά...
Πρέπει να μου σιάξεις αυτό.
Μπορώ να σου φτιάξω 2 κομμάτια με τόσο ύφασμα!
Πρώτα θα το πλύνω. Ποιος ξέρει ποιος το φόραγε!
Είναι του σαξοφωνίστα που ήρθε απ' την Αμερική.
Μαμά, τώρα δε θέλω να μάθω πιάνο.
Ο κύριος Μάθιας θα με μάθει ντραμς.
Θαυμάσια, το χρυσό μου!
Ηρέμησε, βρε!
- Πότε ξεκινάς; - Την εβδομάδα του καρναβαλιού.
ΜΠΛΕ ΟΡΧΗΣΤΡΑ
Κυρίες και κύριοι...
Λίγο την προσοχή σας, παρακαλώ.
Κυρίες και κύριοι...
...απευθυνόμαστε στο εξέχον κοινό μας στα καστιλιάνικα...
...μιας και ξεχάσαμε τη γαλικιανή γλώσσα...
...έπειτα από την τελευταία μας περιοδεία στη Λατινική Αμερική.
Όπως είπαμε: δε χρειάζεται να παίζεις.
Αρκεί να κουνιέσαι στο ρυθμό ώστε να φαίνεται...
...ότι παίζεις ό,τι παίζω εγώ. Οκ; Πρέπει να το κάνουμε όμορφα.
Ένα, δύο, τρία, πάμε!
Τον βλέπεις;
Κι εσύ δεν ήθελες να παίξει!
Δεν ήξερα ότι παίζει τόσο καλά!
Έλα να χορέψουμε!
Μα δεν ξέρω...
Θα μάθεις. Ώρα είναι!
- Δε με βρίσκεις! Δε με βρίσκεις! - Σε ξέρω.
- Για πες... - Η Αουρόρα είσαι.
Πώς με αναγνώρισες;
Δεν ξέρω...
- Επειδή είσαι η ομορφότερη. - Αφού δεν έβλεπες το πρόσωπό μου.
Κοίτα: αυτός με το σαξόφωνο είναι ο αδελφός μου.
- Ξέρεις να χορεύεις; - Έτσι κι έτσι.
Έλα!
Πολύ καλά, σπουργιτάκι! Πολύ καλά!
Μισό λεπτό...
Θυμάστε αυτό που σας είπα για τη γλώσσα της πεταλούδας;
Ναι. Ότι είναι σαν το ελατήριο ενός ρολογιού.
Ακριβώς. Και για ποιο λόγο είναι έτσι;
Για να μπορεί να φτάνει το νέκταρ...
...που φυλάνε στους κάλυκές τους τα λουλούδια.
Πάμε προσεκτικά. Δίχως να τις ενοχλούμε.
Τι είναι το νέκταρ;
Το νέκταρ είναι ένας ζαχαρένιος ζωμός...
...που εκκρίνουν τα λουλούδια για να προσελκύσουν τα έντομα.
Και τα έντομα, ως αντάλλαγμα σ' αυτή τη λιχουδιά...
...αναλαμβάνουν να σκορπίσουν τους σπόρους των λουλουδιών.
Προσέξτε! Να μία!
Όταν ακουμπάτε με βρεγμένο δάχτυλο ένα βαζάκι με ζάχαρη...
...δεν αισθάνεστε ήδη τη γλύκα στο στόμα...
...ωσάν το άκρο του δαχτύλου σας είναι η άκρη της γλώσσας σας;
Λοιπόν, έτσι είναι η γλώσσα της πεταλούδας.
Μυρίζοντας το νέκταρ, η πεταλούδα ξετυλίγει τη γλώσσα της...
...και έτσι μπορεί να φτάσει τον πάτο του κάλυκα.
Έι! Ελάτε να δείτε μια μυρμηγκοφωλιά!
Κύριε Γρεγόριο! Κύριε Γρεγόριο!
Πνίγεται!
Πάλι καλά που σκεφτήκατε το κόλπο με το νερό.
Το έχει ξαναπάθει. Θυμάσαι, Ρόσα;
Τη μέρα της πρώτης του μετάληψης.
Ήταν έτοιμος να κοινωνήσει και...
...φαίνεται απ' τη συγκίνηση της στιγμής, έπαθε κρίση.
Ήταν σα θαύμα!
Δεν ξέρω ποιος είχε την ιδέα...
...αλλά τον πήγαμε στην κολυμβήθρα με τον αγιασμό...
...του ρίξαμε στο πρόσωπο και έβαλε ο άγιος το χέρι του!
Πάντως, το νερό του ποταμιού δεν ήταν αγιασμένο...
...κι είχε τα ίδια αποτελέσματα.
Πάω να σας φέρω λίγο ζωμό.
Και θα δείτε για πότε σας ανοίγει η όρεξη.
Είναι πολύ μυστικίστρια.
Κι εσείς Δημοκρατικός.
Με τον Μανουέλ Αθάνια. Μάλιστα, κύριε.
- Κύριε Γρεγόριο... - Ναι;
Αν δεν έχετε αντίρρηση, θα σας πάρω μέτρα για κοστούμι.
Κοστούμι;
Μην το παίρνετε άσχημα. Απλά...
Απλά θα ήθελα να σας κάνω ένα μικρό δώρο.
Και, φυσικά, αυτό που ξέρω να κάνω είναι κοστούμια.
Είναι το επάγγελμά μου.
Σέβομαι πολύ τα επαγγέλματα.
Και σας ευχαριστώ για την προσφορά σας. Αλλά οι αρχές μου...
Αρχές μεταξύ φίλων;
Ή μήπως δεν είμαστε φίλοι;
ΤΡΟΠΟΣ ΛΗΨΗΣ ΜΕΤΡΩΝ: ΚΥΡΙΟΣ ΓΡΕΓΟΡΙΟ
- Τι σκέφτεσαι; - Το δάσκαλο.
Τι καλός άνθρωπος!
Χαίρομαι που του φτιάχνεις κοστούμι.
Οι δάσκαλοι δεν πληρώνονται όσο θα έπρεπε.
Αυτοί είναι τα φώτα της Δημοκρατίας.
Αμάν πια με αυτή τη Δημοκρατία!
Να δούμε πού θα καταλήξουν η Δημοκρατία κι ο Αθάνια σου!
Τι έχεις εσύ εναντίον του Αθάνια;
Αυτά που σου λένε στην εκκλησία, ε;
Στην εκκλησία πάω για να προσευχηθώ.
Εσύ πας να προσευχηθείς αλλά οι παπάδες...
Οι παπάδες δεν πάνε γι' αυτό.
Εντάξει, μην κάνεις έτσι...
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Μόντσο είναι καλά.
Έλα, δώσε μου ένα φιλάκι...
Έλα, μην είσαι κρύος!
Στ' αλήθεια ο πατέρας σας είναι καλλιτέχνης.
Κοιτάχτε! Πώς με βλέπετε; Αψεγάδιαστο, ε;
Η καημένη η γυναίκα μου. Έφυγε...
...στα 22 της.
Κι όπως είπε κι ο ποιητής: «Άφησε άδειο κρεβάτι...
...και θολό καθρέφτη και κενή καρδιά.»
Άδειο κρεβάτι και θολό καθρέφτη και κενή καρδιά.
Με άλλα λόγια, απέμεινα μόνος κι έρμος.
- Σας αρέσει να διαβάζετε; - Παιδικά εικονογραφημένα.
Πρέπει ν' αρχίσετε να διαβάζετε βιβλία.
Τα σπίτια είναι σαν ένα σπίτι.
Πέτρου Κροπότκιν: Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΨΩΜΙΟΥ
Στα βιβλία μπορούμε να προφυλάξουμε τα όνειρά μας...
...για να μην πεθάνουν απ' το κρύο.
Πάρτε αυτό. Σας το δανείζω.
«ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ»
Είμαι σίγουρος ότι θα σας αρέσει.
Α! Έχω κι ένα δώρο για σας.
Ανοίξτε το.
Δεν ξέρετε σε τι χρησιμεύει;
Την έπιασα!
Πολύ προσεκτικά, εντάξει;
Δεν πρέπει να τις βλάψουμε.
Μια lris! Πεντάμορφη!
Βλέπετε; Έχει τέσσερα φτερά.
Αυτό το χρώμα, αυτή τη λάμψη...
...της τη δίνει η διάταξη επικαλυπτόμενων λεπτών στρωμάτων.
Δηλαδή έχει επιθέματα λεπιών. Όπως τα κεραμίδια των κεραμιδοσκεπών.
Και η γλώσσα;
- Η γλώσσα λέγεται ''προβοσκίδα''. - Για να τη δούμε!
Δε μπορούμε. Τώρα την έχει μαζέψει κάτω απ' το κεφαλάκι της...
...για να μπορεί να πετάξει.
Για να τη δούμε, χρειαζόμαστε μικροσκόπιο.
Τι είναι το μικροσκόπιο;
Μια συσκευή για να βλέπουμε απίστευτα μικρά πράγματα.
Έχω ζητήσει ένα απ' το Υπουργείο Παιδείας...
...αλλά, ως γνωστόν, στη Μαδρίτη τα πράγματα προχωράνε αργά.
Όταν το στείλουν, αν το στείλουν, θα δούμε τη γλώσσα της.
Ένας γρύλος!
Πάμε να τον πιάσουμε. Είναι "γρύλος Πρίγκιπας".
- Πού το ξέρεις; - Απ' το τραγούδι.
Τραγουδά καλύτερα απ' το "Γρύλο Βασιλιά". Εσύ κοίτα εκεί.
Τον βρήκα!
Ποιος να 'ναι τέτοια ώρα; Πήγαινε ν' ανοίξεις, γιόκα μου.
Είναι μια κοπέλα. Θέλει να δει το μπαμπά.
Λέει ότι η μητέρα της πέθανε.
Καλύτερα να πάτε στο δωμάτιό σας.
- Μα τρώμε... - Να το πάρετε μαζί σας!
Μα πώς έγινε;
Δεν ξέρω. Μάλλον από καρδιά.
Τη βρήκα το απόγευμα νεκρή στο κρεβάτι της.
- Πήρες το γιατρό; - Για ποιο λόγο; Πήγα στον παπά.
Σωστά.
Το φέρετρο και η κηδεία κοστίζουν 45 πεσέτες.
Αλλά δεν έχω λεφτά.
Περίμενε.
- Τι θες να κάνω; - Δεν είπα τίποτα.
Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις.
Γιατί δε θέλει να τη βλέπουμε;
Είναι μυστικό.
- Πες το μου. - Όχι.
Ξέρω κι εγώ ένα μυστικό.
Για την Καρμίνια.
Ποιος σου είπε ότι λέγεται Καρμίνια;
Αν μου πεις το μυστικό σου, θα σου πω κι εγώ το δικό μου.
Είναι κόρη του μπαμπά.
Τότε... γιατί δε ζει μαζί μας;
Ο μπαμπάς την έκανε πριν παντρευτεί τη μαμά...
...με αυτή που πέθανε.
Εσύ από πού την ξέρεις;
Μια μέρα ακολουθήσαμε με το Ρόκε έναν τύπο που λέγεται Ολίς...
...κι αυτός πήγε στο σπίτι της Καρμίνια.
- Και; - Γδύθηκαν και την καβάλησε.
Γι' αυτό δε θέλει να τη βλέπουμε η μαμά.
- Γιατί; - Γιατί είναι πουτάνα.
Και τι λέει ο μπαμπάς;
Τίποτα. Τι θες να πει;
- Γεια σου, σπουργιτάκι! - Γεια!
- Δικό σας είναι αυτό το περιβόλι; - Όχι. Ενός φίλου.
Αλλά με αφήνει να έρχομαι να γυρεύω το επιδόρπιό μου.
Μάζεψα μερικά μήλα. Θέλετε ένα;
Είναι πολύ καλά! Θα δείτε!
Πολύ ζουμερά!
Εσείς πώς κι από δω;
- Ήμουν σε μια κηδεία. - Σοβαρά;
Ποιος πέθανε;
Όταν κάποιος πεθαίνει... πεθαίνει ή δεν πεθαίνει;
Τι λένε στο σπίτι σας;
Η μητέρα μου λέει ότι οι καλοί άνθρωποι πάνε στον ουρανό...
...και οι κακοί στην κόλαση.
Και ο πατέρας σας;
Ο πατέρας μου λέει ότι αν υπήρχε Μέρα της Κρίσεως...
...οι πλούσιοι θα πήγαιναν με τους δικηγόρους τους.
Αλλά η μητέρα μου δεν το βρίσκει αστείο.
Εσείς τι νομίζετε;
Φοβάμαι.
Μπορείτε να κρατήσετε μυστικό;
Μεταξύ μας...
Εκείνη η μακρινή κόλαση... δεν υπάρχει.
Το μίσος... η σκληρότητα...
...αυτά είναι η κόλαση.
Μερικές φορές, η κόλαση είμαστε εμείς οι ίδιοι.
14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1936 ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
Ποιος θέλει καφέ;
Καφέ;
Μια πρόποση για τη Δημοκρατία!
- Ζήτω η δημοκρατία! - Ζήτω!
Ο βασιλιάς έχασε το στέμμα όπως και τα πλούτη του.
Ήταν χρυσαφένιο και του το πήρε ο Μπερενγκέρ.
Ο βασιλιάς δεν έχει στέμμα παρά μόνο χάρτινο καπέλο.
Το στέμμα της Ισπανίας δεν το κλέβει κανένας κλέφτης.
Ραμόν... Η χωροφυλακή.
Ε, και;
Εμένα οι γιατροί με είχαν να τρώω χυλό για 7 χρόνια.
Και το στομάχι μου όλο και χειροτέρευε.
Μέχρι που μια μέρα είπα στη γυναίκα μου:
«Κάνε μου ένα στιφάδο με ζαμπόν, λουκάνικο, ξύγκι, απ' όλα».
- Κι έγινα περδίκι. - Καλησπέρα!
Ποιο είναι αυτό το τραγούδι;
Δεν ξέρω. Το άκουσα στο ραδιόφωνο.
Τριανταφυλλένια αύρα το ξημέρωμα.
Γλυκιά νότα κλαψούρισε το βιολί.
Φανταστική αϋπνία εκεί που έζησε ο έρωτας.
Κύριοι, την προσοχή σας, παρακαλώ!
Η Μπλε Ορχήστρα φεύγει σε ταξίδι!
Μας κάλεσαν να παίξουμε στη γιορτή της Σάντα Μάρτα Δε Λομπάς.
Όλα τα έξοδα πληρωμένα καθώς και 14 τάλιρα, ζεστά και μετρητά!
Θέλω πεντακάθαρα πουκάμισα.
Σάντα Μάρτα Δε Λομπάς, δε γυρίζεις πίσω σαν πας!
Θα έρθω κι εγώ;
Φυσικά!
Εγώ;
Εδώ πέρα δε θα πεινάσετε. Σας το λέω εγώ που είμαι δήμαρχος.
Τυριά, λουκάνικα, ζαμπόν... ό,τι θέλετε.
Καρολίνα, θα σου σπάσω το κεφάλι!
Ξέρεις ότι θα το κάνω!
Σας διάλεξα επειδή δε μ' αρέσει να έρχονται άντρες εδώ μέσα.
Όλοι οι άντρες είναι κατεργάρηδες.
Μωρό μου! Μωρό μου! Καφέ!
Τι τρομάζετε, βρε;
Κάνουν καλή κοπριά και ακόμα καλύτερα ψητά.
Δε μιλάει αλλά ακούει. Αν ακούει, λέει!
Άντε, έλα! Δείξε στους μουσικούς τα υπνοδωμάτιά τους.
Γρήγορα...
Ευχαριστούμε. Ευχαριστούμε πολύ.
Είδες; Είναι η Κινέζα απ' την εγκυκλοπαίδεια!
Όντως!
Όχι, είναι πολύ.
Στο σπίτι μου κανείς δε λέει "όχι"!
Φάε να μεγαλώσεις, μικρέ!
Κι εκείνη;
Ποια;
Έφαγε πριν. Είναι σαν πουλάκι.
Θέλετε να δείτε κάτι περίεργο;
Έλα εδώ, μωρό μου.
Κοιτάχτε.
Εδώ την είχε δαγκώσει λύκος.
Άντε, σκεπάσου!
Ήταν 4 χρονών.
Πήγα να προσέξω το κοπάδι και την πήρα μαζί μου.
Και οι πεινασμένοι λύκοι μού την έφεραν.
Μου την έφεραν για τα καλά!
Τι συμβαίνει; Δε θα φάτε; Τι θέλετε; Να θυμώσω;
Ήμασταν σ' ένα λιβάδι δίπλα στο δάσος.
Ένας απ' αυτούς τους κερατάδες εμφανίστηκε και παρέμεινε εκεί...
...να κοιταζόμαστε! Κατόπιν, έφυγε προς το λόφο.
Τα σκυλιά τον κυνήγησαν σα λυσσασμένα...
...κι εγώ από πίσω τους.
Και την αφήσαμε εκεί, μόνη, να κάθεται πάνω σ' ένα σακί.
Ήταν μόνο για μια στιγμή αλλά...
...όταν επιστρέψαμε...
...είχε εξαφανιστεί.
Μου την έφεραν για τα καλά οι γαμιόληδες!
Αλλά επέζησε.
Φαίνεται ότι αυτός που την πήρε δεν ήθελε να τη σκοτώσει.
Απλά τη δάγκωσε στην πλάτη.
Οι γέροντες είπαν ότι οι δαγκωνιές ήταν για να μην κλάψει...
...για να μην ειδοποιήσει τους κατοίκους της περιοχής.
Και το κατάφεραν 100%!
Τη βρήκαμε σε μια λυκοφωλιά.
Ήταν καλά αλλά δε μίλησε ποτέ ξανά.
Και γιατί είναι Κινέζα;
Ποια;
Η κόρη σας.
Δεν είναι κόρη μου. Είναι γυναίκα μου.
Το σοφό πουλάκι!
Το σοφό πουλάκι που μαντεύει τα πάντα!
Το σοφό πουλάκι...
...χρησιμοποιώντας την παμπάλαια επιστήμη της μαντείας...
...τραβά απ' το κουτί ένα χαρτάκι που γράφει το μέλλον σου.
Θέλεις να σου πει το μέλλον σου το πουλάκι;
Το σοφό πουλάκι που μαντεύει τα πάντα!
Μπήκε στο δωμάτιό μας, με πήρε απ' το χέρι...
...και το σκάσαμε για τα βουνά καβάλα στο άλογο.
- Κι εκείνος; - Μας ακολουθούσε μ' ένα σουγιά.
Αλλά φτάσαμε στη Λα Κορούνια...
...και ανεβήκαμε σ' ένα πλοίο που πήγαινε στην Κίνα.
Κοίτα!
Θυμάμαι μια φράση του δασκάλου:
«Το κρεβάτι, ο καθρέφτης...
...η καρδιά...
...όλα είναι άδεια.»
Με άλλα λόγια, έχεις μείνει μόνος κι έρμος.
Εγώ, όταν μεγαλώσω, θα παντρευτώ την αδερφή του Ρόκε.
Και σήμερα, έπειτα από μια ζωή αφιερωμένη στη διδασκαλία...
...φτάνει για το Δον Γρεγόριο η ώρα της συνταξιοδότησης.
Ως δήμαρχος...
...και εξ ονόματος όλων: των αρχών...
...των μαθητών, των κατοίκων...
...θέλω να αναγνωρίσω με ευγνωμοσύνη...
...ό,τι έχετε κάνει, χρόνο με το χρόνο, για τα παιδιά μας.
Τα προετοιμάσατε για τη ζωή και, κυρίως, τα διαπλάσατε ως πολίτες.
Δον Γρεγόριο, φίλε μου...
...ξέρετε ότι δεν τα πάω και πολύ καλά με τις ομιλίες.
Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι: ευχαριστούμε, ευχαριστούμε πολύ!
Ευχαριστούμε με όλη μας την καρδιά.
Αξιότιμες αρχές...
...αγαπητά μου παιδιά...
...αξιοσέβαστοι συμπολίτες μου...
Την άνοιξη...
...η αγριόπαπια επιστρέφει στη γη της για να ζευγαρώσει.
Τίποτα και κανείς δε μπορεί να τη σταματήσει.
Αν της κόψεις τα φτερά, θα φτάσει κολυμπώντας.
Αν της κόψεις τα πόδια...
...θα χρησιμοποιήσει το ράμφος της...
...όπως χρησιμοποιείται ένα κουπί στο ρέμα.
Αυτό το ταξίδι...
...είναι ο λόγος ύπαρξής της.
Στο φθινόπωρο της ζωής μου, θα έπρεπε να είμαι σκεπτικιστής.
Και, κατά κάποιο τρόπο, είμαι.
Ο λύκος δε θα κοιμηθεί ποτέ στο ίδιο κρεβάτι με το αρνί.
Αλλά είμαι σίγουρος για κάτι.
Αν καταφέρουμε ότι μια γενιά...
...έστω μια γενιά μεγαλώσει ελεύθερη στην Ισπανία...
...τότε ποτέ κανείς δε θα μπορέσει να τους αποσπάσει...
...την ελευθερία!
Φεύγουμε!
Κανείς δε θα μπορεί να τους κλέψει αυτό το θησαυρό!
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Χίλια ευχαριστώ.
Και τώρα, κύριοι, πετάξτε!
- Τι τρέχει, σπουργιτάκι; - Τίποτα.
Δηλαδή δε θα ξαναπάμε να κυνηγήσουμε ζωύφια;
Ποιος είπε κάτι τέτοιο;
Τώρα που κανείς μας δεν έχει σχολείο...
...μπορούμε να πηγαίνουμε κάθε μέρα.
Κοιτάξτε! Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Από το Υπουργείο Παιδείας.
Μας στέλνουν το μικροσκόπιο, σπουργιτάκι!
Αυτό τι είναι;
Λέγεται "Lucanus cervus".
Είναι ένα ιπτάμενο ελάφι.
Λέγεται έτσι γιατί οι σιαγόνες του θυμίζουν κέρατα ελαφιού.
Μ' αυτές, παλεύουν για τα θηλυκά.
Είναι τα πιο μεγάλα σκαθάρια της Ευρώπης.
Να μία!
Δώστε τη μου! Δώστε τη μου!
Την έπιασα!
Προσεκτικά...
Πολύ προσεκτικά...
Τώρα θα δούμε τη γλώσσα της στο μικροσκό...
Δε θα μπεις;
Πού να τολμήσει! Είναι κότα!
Μη μπει! Μη μπει!
Θυμάστε τι είναι το τιλονορίνκο;
Ένα πουλί που δωρίζει στην καλή του ένα όμορφο κι ακριβό λουλούδι.
Ακριβώς. Μια ορχιδέα.
Άντε! Γίνετε ένα τιλονορίνκο.
Μα αυτό δεν είναι ορχιδέα.
Δεν πειράζει. Στην περίπτωσή μας, είναι το ίδιο.
- Ξέρεις να κολυμπάς; - Όχι.
Ούτε εγώ.
Μην κοιτάζεις.
Ορίστε!
Κλείσε τα μάτια σου.
Στην παρέμβασή του, η οποία προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες...
...στην αίθουσα συνεδριάσεων, ο κύριος Ρόμπλες είπε ότι...
...μια χώρα μπορεί να ζήσει με μοναρχία ή δημοκρατία...
...με κοινοβουλευτικό ή προεδρικό σύστημα...
...με σοβιετισμό ή φασισμό...
...αλλά δε μπορεί να ζήσει με αναρχία.
Και κατέληξε λέγοντας:
«Σήμερα, η Ισπανία παρακολουθεί την κηδεία της δημοκρατίας.»
Ρε τον κερατά το σκυλομούρη!
Αυτοί είναι που θέλουν να τη θάψουν!
Ο κύριος Σοτέλο πήρε το λόγο για να διαμηνύσει για άλλη μια φορά...
...ότι δε μπορεί να οικοδομηθεί βιώσιμο κράτος...
...πάνω στο παρόν Σύνταγμα κι ότι «μπροστά σ'αυτό το άγονο κράτος..»
Η Δημοκρατία θα αντέξει τα πάντα!
«Βασικά, αυτό το κράτος το αποκαλούν "φασιστικό κράτος".
Αν αυτό είναι φασιστικό κράτος...»
Πρόσεχε, ντε!
Πρόσεχε...
Ψιτ, εσύ! Βάλε μου ένα λικεράκι.
Δεν έχεις πιει ήδη πολλά;
Έχω πιει όσα έχω πιει.
Όσα πρέπει να πιω.
Έγινες φούρναρης;
- Ίσως. - Έλα!
Δώστο μου αυτό. Θα χτυπήσεις.
Το χρειάζομαι.
Θα το πληρώσω... Θα το πληρώσω...
Πάμε.
Πρέπει να γυρίσω σπίτι με τον πατέρα μου.
Έχουμε χρόνο! Δε βλέπεις ότι μιλάνε για πολιτική;
Πάμε.
Ταρζάν!
Μόντσο!
- Τι τρέχει; - Πάμε σπίτι.
Μα παίζουμε!
Ξέσπασε πόλεμος στην Αφρική. Το άκουσα στο ράδιο του φαρμακοποιού.
Έκλεισε το φαρμακείο και μ' έδιωξε.
Γιατί γίνεται πόλεμος;
Έλεγαν κάτι για την Ισπανία και το Θεό...
- Ζήτω η Ισπανία! - Ζήτω!
Τις εφημερίδες, Ραμόν! Πάρτες από δω!
Δόξα τω Θεώ!
Την κάρτα σου! Την κάρτα σου!
Λόγω του πολέμου;
Ναι.
Φαίνεται ότι έχουν εξεγερθεί οι στρατιωτικοί.
Βοήθησέ με, Αντρές!
Αν σας ρωτήσει κανείς, να πείτε ότι ο μπαμπάς...
...δε μίλησε ποτέ άσχημα για τους παπάδες...
...κι ότι δεν ήταν ποτέ Δημοκρατικός!
Μόντσο, αγόρι μου, πρόσεξε καλά αυτό που θα σου πω:
Ο μπαμπάς δε δώρισε κοστούμι στο δάσκαλο.
- Καταλαβαίνεις; - Του δώρισε.
Δεν του δώρισε! Το κατάλαβες;
Δεν του δώρισε!
Όχι, δεν του δώρισε.
Ζήτω η Δημοκρατία!
Ζήτω.
- Ποιος είναι; - Ανοίξτε, κυρία.
- Είναι μέσα ο άντρας σας; - Όχι, δεν είναι μέσα.
Δεν ξέρετε πού έχει πάει;
Όταν επιστρέψει, πείτε του, σας παρακαλώ, ότι ο δήμαρχος...
...θέλει να μας δει στο δημαρχείο. Μας χρειάζεται.
Θα του το πω.
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ
Αντρές!
Πουτάνα!
- Ζήτω η Ισπανία! - Ζήτω!
Να μας συγχωρήσει ο Θεός.
Να μας συγχωρήσει όλους ο Θεός.
Όλα έτοιμα. Ελάτε! Μαζί μου!
Προδότες!
Κομούνια!
Άθεοι!
Κομούνια! Πουτάνας γιοι!
- Ζήτω η Ισπανία! - Ζήτω!
Νούμερο!
Ξεδιάντροπο κομούνι!
Κομούνι! Κομούνι!
Άθεε!
Ραμόν, για όνομα του Θεού! Φώναξε να σε δουν!
Προδότες! Εγκληματίες!
Κομούνια!
Αχρείοι! Παλιοτόμαρα!
Ξε...
Όχι! Ρόκε! Όχι! Όχι! Ρόκε!
Μπαμπά! Μπαμπά!
Όχι! Ρόκε! Όχι! Ρόκε! Όχι! Ρόκε! Όχι!
Πουτάνας γιοι!
Φώναξε τώρα, Ραμόν! Τώρα!
Δολοφόνε!
Αναρχικέ! Κερατά!
Πουτάνας γιε!
Κι εσύ, Μόντσο! Φώναξε κι εσύ!
Άθεε! Κομούνι!
Άθεε!
Κομούνι!
Τιλονορίνκο!
Προβοσκίδα!
Μετάφραση - συγχρονισμός: gaidouri